Σε μια καπιταλιστική κοινωνία, που η αναπαραγωγή της βασίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και συνολικά του κόσμου της δουλειάς και που κινείται με καύσιμο το κέρδος, οι εργαζόμενοι και ο λαός παραμένουν επί της ουσίας απροστάτευτοι απέναντι τόσο στα καιρικά φαινόμενα όσο κυρίως στα αποτελέσματα της αντιλαϊκής πολιτικής τους. Αφήνονται έρμαια στην αγριότητα της φύσης και οι ανθρώπινες ζωές θεωρούνται τόσο από τους κεφαλαιοκράτες όσο και από το πολιτικό τους προσωπικό, αναλώσιμες.
Νέα έκθεση του ΚΕΠΥ (Κέντρο έρευνας στην Πολιτική Υγείας) με τίτλο «Πλημμύρες και Δημόσια Υγεία: Οι επιπτώσεις της κακοκαιρίας Ντάνιελ στην υγεία του πληθυσμού σε Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα», αποκαλύπτει πως οι θάνατοι εξαιτίας της κακοκαιρίας Ντάνιελ δεν ήταν 17 αλλά 335!
Για να είμαστε πιο ακριβείς, 335 πλεονάζοντες θάνατοι το πρώτο τρίμηνο μετά το χτύπημα του Ντάνιελ σε Θεσσαλία και Φθιώτιδα, σε σχέση με τους 17 θανάτους που δηλώθηκαν τα πρώτα 24ωρα.
Πιο αναλυτικά.
Σύμφωνα με την έρευνα, σε σχέση με την αναμενόμενη θνησιμότητα που αναμενόταν στους νομούς που επηρεάστηκαν από την «κατά τη διάρκεια των τριών μηνών μετά τις πλημμύρες (5 Σεπτεμβρίου 2023 – 3 Δεκεμβρίου 2023):
Καταγράφηκαν πλεονάζοντες θάνατοι στην Μαγνησία 78 (95% ΔΕ: 34 – 122), στην Καρδίτσα/Τρίκαλα 155 (95% ΔΕ: 100 – 210) και στη Φθιώτιδα 102 (95% ΔΕ: 60 – 144)
Συνολικά, ο αριθμός των πλεοναζόντων θανάτων στους τρεις πληγέντες νομούς ανήλθε τους 335 (95% ΔΕ: 250 – 420).
Δεν παρατηρήθηκε γενικευμένη αύξηση της θνησιμότητας σε νομούς που δεν επηρεάστηκαν από την κακοκαιρία»
Τί οδήγησε λοιπόν σε ένα τέτοιο φρικιαστικό αριθμό νεκρών εξαιτίας ενός «ακραίου καιρικού φαινομένου» όπως λένε τα διάφορα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια;
Ο καπιταλισμός!
Και αυτό αποκαλύπτεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο (και) από την έρευνα του ΚΕΠΥ.
Η ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού
Πρώτα και κύρια αναγνωρίζουν τις πλημμύρες ως «ανθρωπογενείς καταστροφές». Και πολύ σωστά κάνουν. Χωρίς μια τέτοια αναγνώριση απλά θα κατηγορούσαμε την κακή μας μοίρα. Σε μια πρόταση συμπυκνώνουν την ουσία για τη δημιουργία τέτοιου είδους καταστροφών. «Ο συνδυασμός αυτός, δηλαδή ένας ταξικά άνισα ανεπτυγμένος πολεοδομικός ιστός, ανίκανος δομικά και χωρίς την απαραίτητη υποδομή να αντιμετωπίσει ολοκληρωμένα τις πλημμύρες, και η ερημωμένη ύπαιθρος είναι οι βασικές αιτίες των σύγχρονων καταστροφικών πλημμυρικών φαινομένων». Αποκαλύπτεται πως ένας από τους λόγους (αν όχι ο βασικότερος) είναι η ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού. Η ανάγκη του μεγάλου κεφαλαίου για εργατικά χέρια, οδήγησε σε τσιμεντουπόλεις-τέρατα χωρίς πράσινο από την μια. Από την άλλη, η ερήμωση χωριών είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί και η συλλογική μνήμη σχετικά με το πως μπορούν να εξελιχθούν τα όποια καιρικά φαινόμενα στην εκάστοτε περιοχή αλλά και η όποια υποδομή θα μπορούσε να είχε διαμορφωθεί με στόχο τον περιορισμό μιας ενδεχόμενης πλημμύρας. Πόλεις πνιγμένες στο τσιμέντο από τη μια, χωρίς πράσινο για να μπορεί να απορροφήσει το νερό και από τη άλλη χωριά ξεχασμένα, εγκαταλελειμμένα και αφημένα στη μοίρα τους να ρημάζουν εξαιτίας της αδιαφορίας του κράτους. Μια αντίθεση με κοινό παρονομαστή την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, που οδήγησε ένα καιρικό φαινόμενο να φέρει μια τεράστια καταστροφή και στο θάνατο τόσους ανθρώπους.