ΑΘΗΝΑ| 3 χρόνια απ’ τα Τέμπη, η λαϊκή οργή ξεχείλισε ξανά - Όργιο τρομοκρατίας και καταστολής ενάντια στους διαδηλωτές

Δεκάδες χιλιάδες λαού -μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, νέοι- πλημμύρισαν για άλλη μια φορά το κέντρο της Αθήνας με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη. Το Σύνταγμα γέμισε ασφυκτικά, οι γύρω δρόμοι κατάμεστοι με κόσμο, ο οποίος συνέχισε να καταφθάνει για ώρες μετά το κάλεσμα που ήταν για τις 12. θέλοντας να εκφράσει την οργή του απέναντι στην πολιτική που πριν 3 χρόνια δολοφόνησε 57 ανθρώπους. Απέναντι στην ίδια πολιτική που συνεχίζει να δολοφονεί εργαζόμενους, πρόσφυγες και μετανάστες, που τσακίζει δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών.

Από νωρίς το πρωί, το ΚΚΕ(μ-λ), η Ταξική Πορεία, οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση συγκρότησαν μαζικά και μαχητικά μπλοκ που, μαζί με μπλοκ σωματείων, οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και αναρχικών συλλογικοτήτων, ξεκίνησαν από τα Προπύλαια και πορεύτηκαν μέχρι το Σύνταγμα. Συναγωνιστές και σύντροφοι μοίρασαν μαζικά τις προκηρύξεις και τα υλικά της οργάνωσης και των σχημάτων, φώναξαν συνθήματα ενάντια στη δολοφονική πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου, που αντιμετωπίζει τη νεολαία και τον λαό σαν αναλώσιμους.

Όμως από το πρωί φάνηκε η πρόθεση της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει τους διαδηλωτές, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να περιορίσει το κύμα οργής που ήταν φανερό από τις προηγούμενες ημέρες ότι θα εκδηλωθεί μαζικά. Πριν ακόμα ξεκινήσουν οι προσυγκεντρώσεις, η παρουσία της αστυνομίας ήταν προκλητική. Οι δυνάμεις καταστολής πραγματοποίησαν χιλιάδες ελέγχους και προχώρησαν σε εκατοντάδες «προληπτικές» προσαγωγές διαδηλωτών. Δυνάμεις των ΜΑΤ και ΔΡΑΣΗ είχαν περικυκλώσει τα γραφεία της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, δεκάδες αστυνομικοί προσήγαγαν δύο διαδηλωτές στα Προπύλαια που κατέβαιναν με πανό στη συγκέντρωση, ενώ σε κάθε άκρη του Συντάγματος παραμόνευαν ασφαλίτες που έλεγχαν όποιον περνούσε από εκεί.

ΒΟΛΟΣ | Μαζική συμμετοχή λαού στην διαδήλωση της 28ης Φλεβάρη

Με χιλιάδες να συρρέουν λεπτό προς λεπτό στην συγκέντρωση της παραλίας, η διαδήλωση στο κέντρο της πόλης τελικά ξεπέρασε κάθε εκτίμηση για την πιθανότητα περιορισμένης συμμετοχής κόσμου! Ο λαός και η νεολαία της πόλης, εργαζόμενοι, φοιτητικοί σύλλογοι, σχολεία και μαθητές, πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς και συλλογικότητες του α/α χώρου, συγκρότησαν μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις του τελευταίου διαστήματος.

Το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχε με πανό και μοίρασμα προκηρύξεων στην συγκέντρωση της παραλίας, κατά την διάρκεια της διαδήλωσης και την λήξη της στον σταθμό των τρένων, καλώντας σε συνέχιση του αγώνα ως το μόνο τρόπο για να σταματήσει η δολοφονική πολιτική του συστήματος.

Πέρα από το επετειακό χαρακτήρα που οι δυνάμεις του συστήματος προσπάθησαν να δώσουν στο κάλεσμα, η λαϊκή οργή ξεχύθηκε στο δρόμο ανταποκρινόμενη σε συνθήματα ενάντια στην συνολική αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος, την κρατική συγκάλυψη τόσο αυτού όσο και κάθε άλλου εγκλήματος που βιώνει ο λαός στο όνομα της αύξησης των κερδών του κεφαλαίου και της διατήρησης της αστικής κυριαρχίας. Εργατικά ατυχήματα σε εργασιακούς χώρους, δολοφονημένοι πρόσφυγες στο Αιγαίο, καταστολή και τρομοκρατία σε σχολεία και σχολές. Πέρα από κάθε αυταπάτη και αποπροσανατολισμό που επιβάλλει το σύστημα και οι δυνάμεις της υποταγής, είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι η συσσωρευμένη αγανάκτηση του λαού οφείλει να μετατραπεί σε οργάνωση και συλλογικό αγώνα!

3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ΄ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ-ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

 ΝΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΟΥΝ, ΞΑΝΑ, ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ! 

Πανελλαδικά καλέσματα

Αθήνα: 10:30 στα Προπύλαια
Θεσσαλονίκη: 12:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου 
Πάτρα: 11:00 στην Πλατεία Γεωργίου 
Γιάννενα: 12:00 στην Περιφέρεια
Χανιά: 11:00 στην Πλατεία Αγοράς
Ηράκλειο: 12:00 στην Πλατεία Ελευθερίας
Ξάνθη: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία 
Βόλος: 12:00 στην Παραλία
Λάρισα: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία
Κέρκυρα: 12:00 στην Πόρτα Ριάλα 
Ηγουμενίτσα: 12:00 στην Πλατεία Δημαρχείου 
Κιλκίς: 12:00 στην Πλατεία Ελευθερίας 
Τρίκαλα: 12:00 στην Κεντρική Πλατεία
Σάμος: 12:00, Πλατεία Καρλοβάσου & 12:00 Πλατεία Πυθαγόρα, Βαθύ
Κόρινθος: 12:00 Πλατεία Περιβολάκια
Καρδίτσα: 12:00 Kεντρική Πλατεία
Κοζάνη: 12:00 Κεντρική Πλατεία 

ΚΚΕ(μ-λ) | ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

 Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ!
ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

Τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το έγκλημα στα Τέμπη, που έστειλε στον θάνατο 57 ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους νέους. Τρία χρόνια στα οποία η ίδια εγκληματική πολιτική συνεχίζει να θυσιάζει τις ζωές του λαού και των εργαζομένων στον βωμό του κέρδους της ντόπιας πλουτοκρατίας και των ιμπεριαλιστών αφεντάδων της σε ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όσο κι αν η κυβέρνηση και η ντόπια άρχουσα τάξη κρύβονται πίσω από λέξεις όπως «ανάπτυξη», «εκσυγχρονισμός», «επιχειρηματικότητα» και «ανταγωνιστικότητα», όσο κι αν καμαρώνουν πίσω από νούμερα που δήθεν αποδεικνύουν την επιτυχημένη πορεία της πολιτικής τους, η πραγματικότητα τους διαψεύδει με τραγικό τρόπο.

- Γιατί η «ανάπτυξή» τους είναι βαμμένη με το αίμα των εργατών και των εργατριών. Στη Βιολάντα, που η εργατική τάξη θρήνησε πέντε νεκρές εργάτριες, σε ένα εργοστάσιο που παρουσιαζόταν ως πρότυπο, ενώ τα μέτρα ασφαλείας παραβιάζονταν συστηματικά και για χρόνια. Στους χώρους δουλειάς, όπου μόνο πέρσι περισσότεροι από 200 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους λόγω της εγκληματικής έλλειψης μέτρων ασφαλείας και των εξοντωτικών όρων δουλειάς.

- Γιατί η «επιχειρηματικότητα» και η «ανταγωνιστικότητα» προϋποθέτουν μισθούς στα τάρταρα, εργαζόμενους που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν 13 ώρες την ημέρα, έρμαια στους καθημερινούς εργοδοτικούς εκβιασμούς, και συνταξιούχους που πρέπει να συνεχίζουν να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα.

- Γιατί τρία χρόνια μετά, ο «εκσυγχρονισμός» τους δεν μπορεί να εξασφαλίσει την παραμικρή ασφάλεια στις συγκοινωνίες και την καθημερινή ζωή του λαού. Με τα προβλήματα να διογκώνονται στο σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο. Με τις πόλεις και τα χωριά να πλημμυρίζουν με το παραμικρό και με τα δάση να καίγονται. Και φυσικά, με την επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων και την παράδοση κάθε είδους υπηρεσίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο, σε βάρος του λαού και των δικαιωμάτων του σε υγεία, παιδεία, πρόνοια.

- Γιατί το σάπιο σύστημα που υπηρετούν αδιαφορεί για τις ζωές της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, βασίζεται στην ισοπέδωση των λαϊκών και εργατικών δικαιωμάτων και στην καταστολή, γεννά φτώχεια και εξαθλίωση, φέρνει την προσφυγιά και τον πόλεμο, ένα παγκόσμιο αιματοκύλισμα για το ξαναμοίρασμα του πλανήτη.

Και φροντίζει να προετοιμάζει το έδαφος για τα χειρότερα, δηλητηριάζοντας τις συνειδήσεις των λαών με τις πιο μαύρες και αντιδραστικές ιδέες: τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, τον φασισμό. Αυτές τις ιδέες που επιχειρούν να δικαιολογήσουν ακόμη και τα πιο αποκρουστικά εγκλήματα όπως τη δολοφονία των 15 προσφύγων στη Χίο από τα «παλικάρια» του λιμενικού.

ΚΚΕ(μ-λ) | ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

ΚΑΜΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΑΔΟΥΛΩΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ!

Έτοιμη να συμμετέχει ακόμη περισσότερο στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού είναι η ελληνική κυβέρνηση. Στο πλευρό του κράτους-δολοφόνου –του σιωνιστικού Ισραήλ– και κάτω από την επίβλεψη των αμερικανών ιμπεριαλιστών, η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζει την αποστολή ελληνικού στρατού στην πολύπαθη Γάζα. Τα σχέδια αναφέρουν την αποστολή μάχιμου τμήματος 100-150 στρατιωτών και τεθωρακισμένων, που θα ενταχθούν στις επιχειρήσεις του σιωνιστικού στρατού, του IDF. 

Δεν τους αρκεί το ότι η χώρα μας έχει μετατραπεί σε μια τεράστια αμερικανονατοϊκή βάση, πεδίο εκκίνησης των δολοφονικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε βάρος των λαών της Μέσης Ανατολής. Δεν τους αρκεί το ότι η χώρα μας αποτελεί ήδη πεδίο προετοιμασίας, ασκήσεων αλλά και... αναψυχής των ισραηλινών δολοφόνων του IDF. Δεν τους αρκεί η αποστολή της ελληνικής φρεγάτας στα νερά του Περσικού. Τώρα απαιτείται η ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.

Με πρόσχημα την «ειρήνη» και την «ασφάλεια» στην περιοχή (κάτω από την μπότα του σιωνιστών, φυσικά) και την «ανοικοδόμηση» της Γάζας (από αυτούς που την ισοπέδωσαν!)  βιάζεται για μια ακόμη φορά να ευθυγραμμιστεί με τα σχέδια των αμερικανών αφεντικών της και στο πλευρό του μαντρόσκυλού τους στην περιοχή, του Ισραήλ.

Και μάλιστα, την ώρα που ο ισραηλινός σιωνιστικός στρατός, ο IDF, συνεχίζει να δολοφονεί καθημερινά τον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό στη Γάζα, παραβιάζοντας καθημερινά τη λεγόμενη «εκεχειρία» με βομβαρδισμούς και επιθέσεις...

Την ώρα που ένα μεγάλο κομμάτι της Γάζας (σχεδόν το ένα τρίτο, η λεγόμενη «κίτρινη ζώνη») έχει καταπατηθεί ήδη από τους σιωνιστές-φασίστες, δήθεν για λόγους ασφαλείας τους...

Την ώρα που το σιωνιστικό κράτος έχει μετατρέψει και τη Δυτική Όχθη σε πεδίο μάχης. Με καθημερινές επιθέσεις, δολοφονίες Παλαιστινίων και μαζικούς διωγμούς οικογενειών από τα σπίτια τους και με διακηρυγμένο στόχο των σιωνιστών-δολοφόνων να καταλάβουν το 60% της Δυτικής Όχθης!

Την ώρα που αποδεικνύεται ότι η ύπαρξη του κράτους-δολοφόνου σημαίνει και προϋποθέτει τον πλήρη ξεριζωμό, τον αφανισμό του Παλαιστινιακού λαού! Τι άλλο χρειάζεται, άραγε, για να φανεί ότι η λεγόμενη «λύση των δύο κρατών» είναι μια ψευτιά, μια απάτη που θέλει να νομιμοποιήσει το κράτος-δολοφόνο και τη δράση του;

Ολοκληρώθηκε η Ανοιχτή Πανελλαδική σύσκεψη της Ταξικής Πορείας

 

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η ανοιχτή πανελλαδική σύσκεψη της ταξικής πορείας με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης"το σαββατοκύριακο 14 και 15 Φεβρουαρίου. Συναγωνίστριες και συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα και από διάφορους χώρους εργασίας συμμετείχαν με ενδιαφέρον στη διήμερη διαδικασία. Ιδιαίτερα θετικό ήταν το γεγονός της συμμετοχής εργαζομένων από σωματεία και σχήματα τα οποία έχει καταφέρει η Ταξική Πορεία να έχει συναγωνιστική σχέση τα τελευταία χρόνια και να βρεθεί μαζί τους σε εργατικούς αγώνες και κινητοποιήσεις.  

η συνέχεια της ανταπόκρισης και οι ομιλίες των συλλογικοτήτων από το εξωτερικό εδώ: http://taxikiporeia.blogspot.com/

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) | Οι εικόνες των μελλοθάνατων κομμουνιστών ανήκουν στον λαό! Μας οδηγούν στον δρόμο για την επανάσταση και τον σοσιαλισμό!

 

Ακόμη και  η πιο υπερβολική  εξιδανίκευση  για το πως περπάτησαν προς τον θάνατο  και στάθηκαν εμπρός στον τοίχο του Σκοπευτηρίου της  Καισαριανής, κατάστηθα  στις κάνες των κατακτητών, ξεπερνιέται από την  δύναμη της  εικόνας! Οι  φωτογραφίες, που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις και μαρτυρίες, προέρχονται  από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, συγκλονίζουν κάθε άνθρωπο, αποτελούν το επισφράγισμα όλων των αφηγήσεων και μαρτυριών για τις  διαστάσεις της αυτοθυσίας αλλά και του μαζικού εγκλήματος των Ναζί. Ενός εγκλήματος στο οποίο συνεργός και συνένοχος υπήρξε το αστικό κράτος της μεταξικής δικτατορίας το οποίο παρέδωσε τους περισσότερους από τους εκτελεσμένους,  σιδηροδέσμιους στις δυνάμεις κατοχής. 

Η ιστορία έχει γραφτεί με ανεξίτηλο και μοναδικό τρόπο. Για μια από τις κορυφαίες  θυσίες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος στον βωμό της αντίστασης στους  κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Τώρα ζωντανεύει με μοναδικό τρόπο από τις συγκλονιστικές εικόνες, απόδειξη της δύναμης των ιδεών για την κοινωνική δικαιοσύνη και τον σοσιαλισμό, της ανθρώπινης  αξιοπρέπειας και αντοχής. Οι 200 και άλλες πολλές χιλιάδες που έδωσαν την ζωή τους στην μεγάλη εποποιία της Αντίστασης δεν γεννήθηκαν ήρωες. Ήταν απλοί άνθρωποι της καθημερινής βιοπάλης και νέοι που ασπάστηκαν τα ιδανικά της κοινωνικής ισότητας και της ελευθερίας. Έγιναν ήρωες παίρνοντας δύναμη από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες του Μεσοπόλεμου, τον σκληρό αντιφασιστικό αγώνα στη Μεταξική δικτατορία, τις μεγάλες κατακτήσεις και νίκες των Μπολσεβίκων στην Ρωσία και βέβαια την ΕΑΜική παλλαϊκή συλλογική πάλη και τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ που ενέπνευσε και καθοδήγησε το ΚΚΕ στα σκληρά χρόνια της τριπλής κατοχής. 

Με υψωμένες τις γροθιές μπροστά στα πολυβόλα (για τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής)

Συγκλονίζουν οι φωτογραφίες των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Βρισκόταν επί δεκαετίες ξεχασμένες σε άλμπουμ Γερμανού αξιωματικού. Μετά από 82 χρόνια δόθηκαν για πώληση σε γνωστή ιστοσελίδα δημοπρασιών όπου και εντοπίστηκαν. 

Πρόκειται για ένα σημαντικό ιστορικό υλικό που αποδεικνύει το μεγαλείο των κομμουνιστών. Πάλεψαν για τον λαό και τα δικαιώματά του, για λευτεριά και λαοκρατία. Έδειξαν με τη θυσία τους τον δρόμο του αγώνα. Με το αγέρωχο βλέμμα τους, τη καθαρότητα και την ηρεμία του προσώπου τους την ώρα που τους οδηγούν στον θάνατο, την υψωμένη γροθιά, το στητό κορμί τους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα συγκινούν και εμπνέουν.

 

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Πώς θα εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στην πάλη του ενάντια στον ταξικό εχθρό;

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

Η διαδικασία της επαναθεμελίωσης της προοπτικής της συλλογικής πάλης στη συνείδηση των εργαζομένων, πρέπει να λάβει υπόψη την αντίστοιχη διαδικασία αποστοίχισής τους από τα σωματεία και τη μαζική πάλη. Η διαδικασία αυτή ήταν πολύχρονη και πολυεπίπεδη και συνέβη σε παγκόσμια κλίμακα. Μια προσπάθεια απάντησης αυτού του ζητήματος με αποσπασματικό τρόπο, εστιάζοντας π.χ. μόνο σε πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας, είναι καταδικασμένη πολιτικά. Το κύριο πολιτικό ζήτημα που καθόρισε την αλλαγή των συσχετισμών σε βάρος του εργατικού κινήματος, υπήρξε η οπισθοχώρηση και τελικά η ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο υπήρξε ο κορμός για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης. Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει συγκεκριμένα δεδομένα στο επίπεδο του οράματος για μια άλλη κοινωνία, όπου η εργατική τάξη θα έχει ηγεμονικό ρόλο, άρα και κατ’ επέκταση στην τωρινή δυνατότητα της εργατικής τάξης να θέτει πολιτικούς στόχους. Θεωρούμε ότι αυτό το πολιτικό δεδομένο θα βαραίνει τις προσπάθειές μας για μια ολόκληρη ιστορική φάση που έχουμε προσδιορίσει ως «φάση της ανασυγκρότησης της εργατικής τάξης ως τάξη για τον εαυτό της». Αυτή είναι μια βασική θέση που δίνει πολιτικό περιεχόμενο στις όποιες επισημάνσεις θα κάνουμε στη συνέχεια, αλλιώς αυτές οι επισημάνσεις θα βρίσκονται στον αέρα.

Σκοπός ύπαρξης του εργατικού κινήματος, λοιπόν, δεν είναι με χυδαίο τρόπο απλώς η «εκπροσώπηση» των εργαζομένων μέσα στο εκμεταλλευτικό σύστημα και η «βελτίωση» των όρων ζωής τους μέσα σε αυτό. Άλλωστε, είδαμε και όλους αυτούς που προπαγάνδιζαν την αποπολιτικοποίηση προς όφελος της «άμεσης βελτίωσης των όρων ζωής», πόσο τελικά έχουν βελτιώσει τους όρους ζωής των εργαζομένων, και πού τους οδήγησαν. Σκοπός του εργατικού κινήματος είναι «και αυτά» (η βελτίωση των όρων ζωής), αλλά «και μέσα από αυτά», η ανάπτυξη πολιτικής συνείδησης στο γιατί υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, πώς θα αυτή θα ανατραπεί και ποια είναι η θέση εργατικής τάξης μέσα σε αυτή την πορεία. Εν τέλει, η συγκρότηση της εργατικής τάξης περνάει μέσα από τη συνειδητοποίηση της ιστορικής της κοινωνικής αποστολής.

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Πώς βλέπουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

Η προσπάθεια ανασύστασης των σωματείων απαιτεί την ανατροπή της αντίληψης που κυριαρχεί στους εργαζόμενους για τα σωματεία και την εμπλοκή τους με αυτά.

Προφανώς και η εικόνα που περιγράφει το πώς αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι ενιαία. Παρ’ όλα αυτά, μια «γενική» εικόνα αναγκαστικά έχει τη σφραγίδα του αρνητικού πολιτικού συσχετισμού ανάμεσα στις εργαζόμενες μάζες και τις δυνάμεις του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Με αυτή την έννοια, οι νίκες του συστήματος έχουν κατορθώσει σε μεγάλο βαθμό να υιοθετούνται συστημικές απόψεις για το τι είναι συνδικαλισμός. Είναι απόλυτα εξηγήσιμη -σε συνθήκες άγριας επίθεσης και δεξιάς μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού, κυριαρχίας ιδεολογικών αφηγημάτων για τη ματαιότητα του συνδικαλισμού που χτίζεται με μπόλικο αντικομμουνισμό- η μη εμπλοκή της πλατιάς μάζας των εργαζομένων με τα συνδικάτα.

Η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκεται εκτός σωματείων

Μία μικρή μειοψηφία (20%-25%) εργαζομένων είναι γραμμένη σε καταλόγους σωματείων. Διαφορετική είναι η εικόνα στα σωματεία του δημοσίου λόγω των μικρότερων «προς ώρας» επιπτώσεων για τους εργαζόμενους, της πορείας συγκρότησής τους, των σχέσεων των συνδικάτων με το κράτος. Η εικόνα όμως είναι κοινή και για τους δύο χώρους αν εξετάσουμε όχι απλά την καταγραφή σε καταλόγους, αλλά την πραγματική έννοια του εργαζόμενου-μέλους που συνδικαλίζεται. Η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκεται εκτός σωματείων και, από τη μια οι όροι της καπιταλιστικής εκμεταλλευτικής πραγματικότητας τη σπρώχνουν να ενωθεί και να οργανωθεί, αλλά από την άλλη, πρέπει να ανατρέψει τις απόψεις που λοιδορούν τα συνδικάτα και τα θεωρούν εμπόδια στο «στρώσιμο» της ζωής ενός εργαζόμενου. Ιδιαίτερα αυτού που κάνει τα πρώτα βήματα και δεν έχει κινηματικές προσλαμβάνουσες λόγω ηλικίας και αρνητικού πολιτικού συσχετισμού. Ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε εργασιακή περιπλάνηση στην προσπάθεια να επιτύχουν καλύτερες συνθήκες μέσα στον εργασιακό μεσαίωνα, αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία τα σωματεία και όσους συνδικαλίζονται.

ΚΚΕ(μ-λ) | ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΔΕΚΑΔΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗ ΧΙΟ!

ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΔΕΚΑΔΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗ ΧΙΟ!

ΤΟ ΣΑΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΞΑΝΑ!

Αυτή τη φορά δεν ήταν «ναυάγιο» κάποιου σαπιοκάραβου στα «φουρτουνιασμένα» νερά του Αιγαίου… Ήταν αποτέλεσμα του διεμβολισμού της φουσκωτής βάρκας στην οποία επέβαιναν δεκάδες πρόσφυγες απ΄ το Αφγανιστάν και το Μαρόκο, στ’ ανοιχτά της Χίου, από σκάφος του ελληνικού λιμενικού σώματος. Της επίθεσης, δηλαδή, του λιμενικού στη βάρκα, που η επίσημη προπαγάνδα θα την ονομάσει στη συνέχεια «σύγκρουση» (!!!) ώστε να καλύψει τη μαζική δολοφονία.

15 οι νεκροί πρόσφυγες, 25 οι τραυματίες, ανάμεσά τους παιδιά και δύο έγκυες γυναίκες που απέβαλαν… Και, όπως αναφέρουν οι υγειονομικοί του νοσοκομείου της Χίου, ο θάνατος των προσφύγων προέκυψε από τραυματισμούς και όχι από πνιγμό. 

Ένα ακόμα έγκλημα ενός σάπιου συστήματος, της κυβέρνησής του, των μηχανισμών του και της πολιτικής του. Λίγες μέρες μετά στην φρικιαστική εργοδοτική δολοφονία των 5 εργατριών στη «Βιολάντα».

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Η κατάσταση των συνδικάτων

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας. 

Η περίοδος που διανύουμε, με βάση τις εξελίξεις, είναι τέτοια που απαιτείται η συζήτηση γύρω από την κατάσταση των σωματείων. Οι απαντήσεις σε ζητήματα που υπάρχουν γύρω από αυτή την κατάσταση, μπορούν να ενισχύσουν ένα ολόκληρο δυναμικό εργαζομένων που στις άγριες σημερινές εργασιακές συνθήκες αποφασίζει τίμια και με ανιδιοτέλεια να κάνει συνδικαλιστικά βήματα συγκρότησης.

Είναι σημαντικό αυτό γιατί τα συνδικάτα που συναντά ο εργαζόμενος που «κάνει το βήμα», απέχουν πολύ στην πράξη απ’ το να αποτελούν τη συγκρότηση που γεννήθηκε απ’ την ανάγκη της εργατικής τάξης να διαπραγματευτεί με το κεφάλαιο καλύτερους όρους δουλειάς και ζωής. Απέχουν πολύ στην πράξη απ’ το να θυμίζουν όργανα πάλης και μάλιστα συλλογικής και όχι ατομικής διεκδίκησης.

Αν θέλαμε να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, οφείλουμε να έχουμε ως δεδομένο ότι η κατάσταση των συνδικάτων σήμερα, αλλά και πάντα, ήταν, είναι και θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατάσταση του εργατικού κινήματος και τον βαθμό συγκρότησης της εργατικής τάξης. Η κατάσταση και η ισχύς τους είναι αντανάκλαση του συσχετισμού δύναμης ανάμεσα στις δυνάμεις της κεφαλαιοκρατίας, της αστικής τάξης, και τις δυνάμεις της εργατικής τάξης και των εργαζομένων συνολικά.