Ολοκληρώθηκε η Ανοιχτή Πανελλαδική σύσκεψη της Ταξικής Πορείας

 

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η ανοιχτή πανελλαδική σύσκεψη της ταξικής πορείας με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος. Κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης"το σαββατοκύριακο 14 και 15 Φεβρουαρίου. Συναγωνίστριες και συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα και από διάφορους χώρους εργασίας συμμετείχαν με ενδιαφέρον στη διήμερη διαδικασία. Ιδιαίτερα θετικό ήταν το γεγονός της συμμετοχής εργαζομένων από σωματεία και σχήματα τα οποία έχει καταφέρει η Ταξική Πορεία να έχει συναγωνιστική σχέση τα τελευταία χρόνια και να βρεθεί μαζί τους σε εργατικούς αγώνες και κινητοποιήσεις.  

η συνέχεια της ανταπόκρισης και οι ομιλίες των συλλογικοτήτων από το εξωτερικό εδώ: http://taxikiporeia.blogspot.com/

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Πώς θα εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στην πάλη του ενάντια στον ταξικό εχθρό;

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

Η διαδικασία της επαναθεμελίωσης της προοπτικής της συλλογικής πάλης στη συνείδηση των εργαζομένων, πρέπει να λάβει υπόψη την αντίστοιχη διαδικασία αποστοίχισής τους από τα σωματεία και τη μαζική πάλη. Η διαδικασία αυτή ήταν πολύχρονη και πολυεπίπεδη και συνέβη σε παγκόσμια κλίμακα. Μια προσπάθεια απάντησης αυτού του ζητήματος με αποσπασματικό τρόπο, εστιάζοντας π.χ. μόνο σε πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας, είναι καταδικασμένη πολιτικά. Το κύριο πολιτικό ζήτημα που καθόρισε την αλλαγή των συσχετισμών σε βάρος του εργατικού κινήματος, υπήρξε η οπισθοχώρηση και τελικά η ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο υπήρξε ο κορμός για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης. Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει συγκεκριμένα δεδομένα στο επίπεδο του οράματος για μια άλλη κοινωνία, όπου η εργατική τάξη θα έχει ηγεμονικό ρόλο, άρα και κατ’ επέκταση στην τωρινή δυνατότητα της εργατικής τάξης να θέτει πολιτικούς στόχους. Θεωρούμε ότι αυτό το πολιτικό δεδομένο θα βαραίνει τις προσπάθειές μας για μια ολόκληρη ιστορική φάση που έχουμε προσδιορίσει ως «φάση της ανασυγκρότησης της εργατικής τάξης ως τάξη για τον εαυτό της». Αυτή είναι μια βασική θέση που δίνει πολιτικό περιεχόμενο στις όποιες επισημάνσεις θα κάνουμε στη συνέχεια, αλλιώς αυτές οι επισημάνσεις θα βρίσκονται στον αέρα.

Σκοπός ύπαρξης του εργατικού κινήματος, λοιπόν, δεν είναι με χυδαίο τρόπο απλώς η «εκπροσώπηση» των εργαζομένων μέσα στο εκμεταλλευτικό σύστημα και η «βελτίωση» των όρων ζωής τους μέσα σε αυτό. Άλλωστε, είδαμε και όλους αυτούς που προπαγάνδιζαν την αποπολιτικοποίηση προς όφελος της «άμεσης βελτίωσης των όρων ζωής», πόσο τελικά έχουν βελτιώσει τους όρους ζωής των εργαζομένων, και πού τους οδήγησαν. Σκοπός του εργατικού κινήματος είναι «και αυτά» (η βελτίωση των όρων ζωής), αλλά «και μέσα από αυτά», η ανάπτυξη πολιτικής συνείδησης στο γιατί υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, πώς θα αυτή θα ανατραπεί και ποια είναι η θέση εργατικής τάξης μέσα σε αυτή την πορεία. Εν τέλει, η συγκρότηση της εργατικής τάξης περνάει μέσα από τη συνειδητοποίηση της ιστορικής της κοινωνικής αποστολής.

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Πώς βλέπουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

Η προσπάθεια ανασύστασης των σωματείων απαιτεί την ανατροπή της αντίληψης που κυριαρχεί στους εργαζόμενους για τα σωματεία και την εμπλοκή τους με αυτά.

Προφανώς και η εικόνα που περιγράφει το πώς αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία δεν είναι και δεν θα μπορούσε να είναι ενιαία. Παρ’ όλα αυτά, μια «γενική» εικόνα αναγκαστικά έχει τη σφραγίδα του αρνητικού πολιτικού συσχετισμού ανάμεσα στις εργαζόμενες μάζες και τις δυνάμεις του κεφαλαίου και της αστικής τάξης. Με αυτή την έννοια, οι νίκες του συστήματος έχουν κατορθώσει σε μεγάλο βαθμό να υιοθετούνται συστημικές απόψεις για το τι είναι συνδικαλισμός. Είναι απόλυτα εξηγήσιμη -σε συνθήκες άγριας επίθεσης και δεξιάς μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού, κυριαρχίας ιδεολογικών αφηγημάτων για τη ματαιότητα του συνδικαλισμού που χτίζεται με μπόλικο αντικομμουνισμό- η μη εμπλοκή της πλατιάς μάζας των εργαζομένων με τα συνδικάτα.

Η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκεται εκτός σωματείων

Μία μικρή μειοψηφία (20%-25%) εργαζομένων είναι γραμμένη σε καταλόγους σωματείων. Διαφορετική είναι η εικόνα στα σωματεία του δημοσίου λόγω των μικρότερων «προς ώρας» επιπτώσεων για τους εργαζόμενους, της πορείας συγκρότησής τους, των σχέσεων των συνδικάτων με το κράτος. Η εικόνα όμως είναι κοινή και για τους δύο χώρους αν εξετάσουμε όχι απλά την καταγραφή σε καταλόγους, αλλά την πραγματική έννοια του εργαζόμενου-μέλους που συνδικαλίζεται. Η πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκεται εκτός σωματείων και, από τη μια οι όροι της καπιταλιστικής εκμεταλλευτικής πραγματικότητας τη σπρώχνουν να ενωθεί και να οργανωθεί, αλλά από την άλλη, πρέπει να ανατρέψει τις απόψεις που λοιδορούν τα συνδικάτα και τα θεωρούν εμπόδια στο «στρώσιμο» της ζωής ενός εργαζόμενου. Ιδιαίτερα αυτού που κάνει τα πρώτα βήματα και δεν έχει κινηματικές προσλαμβάνουσες λόγω ηλικίας και αρνητικού πολιτικού συσχετισμού. Ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε εργασιακή περιπλάνηση στην προσπάθεια να επιτύχουν καλύτερες συνθήκες μέσα στον εργασιακό μεσαίωνα, αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία τα σωματεία και όσους συνδικαλίζονται.

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Η κατάσταση των συνδικάτων

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας. 

Η περίοδος που διανύουμε, με βάση τις εξελίξεις, είναι τέτοια που απαιτείται η συζήτηση γύρω από την κατάσταση των σωματείων. Οι απαντήσεις σε ζητήματα που υπάρχουν γύρω από αυτή την κατάσταση, μπορούν να ενισχύσουν ένα ολόκληρο δυναμικό εργαζομένων που στις άγριες σημερινές εργασιακές συνθήκες αποφασίζει τίμια και με ανιδιοτέλεια να κάνει συνδικαλιστικά βήματα συγκρότησης.

Είναι σημαντικό αυτό γιατί τα συνδικάτα που συναντά ο εργαζόμενος που «κάνει το βήμα», απέχουν πολύ στην πράξη απ’ το να αποτελούν τη συγκρότηση που γεννήθηκε απ’ την ανάγκη της εργατικής τάξης να διαπραγματευτεί με το κεφάλαιο καλύτερους όρους δουλειάς και ζωής. Απέχουν πολύ στην πράξη απ’ το να θυμίζουν όργανα πάλης και μάλιστα συλλογικής και όχι ατομικής διεκδίκησης.

Αν θέλαμε να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, οφείλουμε να έχουμε ως δεδομένο ότι η κατάσταση των συνδικάτων σήμερα, αλλά και πάντα, ήταν, είναι και θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατάσταση του εργατικού κινήματος και τον βαθμό συγκρότησης της εργατικής τάξης. Η κατάσταση και η ισχύς τους είναι αντανάκλαση του συσχετισμού δύναμης ανάμεσα στις δυνάμεις της κεφαλαιοκρατίας, της αστικής τάξης, και τις δυνάμεις της εργατικής τάξης και των εργαζομένων συνολικά.

ΒΟΛΟΣ | Στις 14 Οκτώβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! Όλοι στην συγκέντρωση της Τρίτης 14 Οκτώβρη, ώρα 10:00, στην Πλατεία Ελευθερίας

  

Στις 14 Οκτώβρη, η κυβέρνηση προχωρά στην ψήφιση του νέου αντεργατικού νόμου των 13ώρων δουλειάς και της διάλυσης κάθε εργασιακής σχέσης! Προχωρά στην διάλυση της προοπτικής μας, του κεκτημένου δικαιώματος σε μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθούς που θα καλύπτουν το κόστος ζωής, στον ελεύθερο συνδικαλισμό και το δικαίωμά μας στον αγώνα.

Θέλουν τους εργαζόμενους δούλους στον εργασιακό μεσαίωνα, χωρίς δικαιώματα,
με σκυμμένο το κεφάλι!

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης και του συστήματος για το "πόσο δίκαιο" είναι το νέο αντεργατικό ν/σ δεν περνάει! Χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα απέργησαν την 1η Οκτώβρη, και -παρά τους εκβιασμούς, την τρομοκρατία, τις απειλές της εργοδοσίας- δήλωσαν ότι δεν υπάρχει καμία αυταπάτη για το τι φέρνει το αντεργατικό τερατούργημα! Ενάντια στη 13ωρη εκμετάλλευση κάθε εργαζόμενου απ’ τον εργοδότη, τη διάλυση του ωραρίου σε μόνιμη βάση, τις υπερωρίες ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία, την απλήρωτη δουλειά, τις «συμβάσεις» μηδενικών ωρών, τις «φαστ τρακ» προσλήψεις κι απολύσεις, το σπάσιμο της συνεχόμενης άδειας σε μια βδομάδα τον χρόνο, την ελαστικοποίηση του ωραρίου με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την απαλλαγή της εργοδοσίας από προσαυξήσεις εισφορών στις υπερωρίες και όλα όσα φέρνει το νομοσχέδιο για να υποτάξει ολόκληρη τη ζωή μας στις διαθέσεις της εργοδοσίας. Θέλουν να δουλεύουμε σαν δούλοι, όποτε, όπως και για όσο θέλει το κεφάλαιο.

Για να περάσουν αυτό το ν/σ εξαπολύουν μία ολομέτωπη επίθεση. Από την κοροϊδία του συστήματος όσο αφορά την όλο και πιο οξυμένη ακρίβεια στα βασικά αγαθά, το νερό και το ρεύμα - έως τα εκατομμύρια που στέλνονται σε ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Από τις κατάπτυστες διατάξεις νόμων για διώξεις και απολύσεις εργαζομένων για πολιτική και συνδικαλιστική δράση - έως τα νέα μέτρα στα πανεπιστήμια με διαγραφές, πειθαρχικά, κάμερες και face-control. Από την προκλητική τους στάση απέναντι στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι και το κίνημα καταγγελίας του εγκλήματος στα Τέμπη - έως τα αντιδραστικά αφηγήματά τους για τις κινητοποιήσεις χιλιάδων λαού και νεολαίας που βγήκαμε στους δρόμους ενάντια στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού.

Ταξική Πορεία | Αντίσταση στη Βαρβαρότητα! Όλοι στην Απεργία!

 ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ

Κατατέθηκε κι ετοιμάζεται προς ψήφιση το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Η κυβέρνηση επιμένει στην προώθηση του εργασιακού μεσαίωνα, της ατέλειωτης εκμετάλλευσης για μια ζωή, με άθλιους όρους και μισθούς, χωρίς καμιά προοπτική. Συνεχίζει την προπαγάνδα με την οποία μας βομβαρδίζει εδώ και μήνες, στην προσπάθεια να μας κρατήσει στη γωνία την ώρα της επίθεσης στα δικαιώματά μας.

Η μάχη της απεργίας, που δόθηκε από χιλιάδες σε όλη τη χώρα την 1η Οκτώβρη έδειξε ότι οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν «φάγαμε» τα κυβερνητικά παραμύθια, αλλά –παρά τους εκβιασμούς, την τρομοκρατία και την υπονόμευση απ’ τις συνδικαλιστικές ηγεσίες– δηλώσαμε την αντίθεσή μας στο αντεργατικό τερατούργημα. Ενάντια στη 13ωρη εκμετάλλευση κάθε εργαζόμενου απ’ τον εργοδότη, τη διάλυση του ωραρίου σε μόνιμη βάση, τις υπερωρίες ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία, την απλήρωτη δουλειά, τις «συμβάσεις» μηδενικών ωρών, τις «φαστ τρακ» προσλήψεις κι απολύσεις, το σπάσιμο της συνεχόμενης άδειας σε μια βδομάδα τον χρόνο, την ελαστικοποίηση του ωραρίου με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την απαλλαγή της εργοδοσίας από προσαυξήσεις εισφορών στις υπερωρίες και όλα όσα φέρνει το νομοσχέδιο για να υποτάξει ολόκληρη τη ζωή μας στις διαθέσεις της εργοδοσίας. Θέλουν να δουλεύουμε σαν δούλοι, όποτε, όπως και για όσο θέλει το κεφάλαιο.

Παρά την αντίθεση των εργαζομένων, η κυβέρνηση επιμένει και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες κάνουν πως δεν ακούν. Με την 24ωρη απεργία νομίζουν ότι «έχουν κάνει το χρέος τους». Οι δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΜΕ, που ελέγχουν πρακτικά όλα τα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων, όχι μόνο άφησαν αναπάντητη την κυβερνητική προπαγάνδα όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά ούτε προετοίμασαν ούτε στήριξαν την απεργία. Και τώρα, παρά την ανάγκη των εργαζομένων να βρουν αγωνιστικό βηματισμό απέναντι στην αντεργατική πολιτική, δεν κάνουν τίποτα. Απλά περιμένουν τη μέρα της ψήφισης ή, ακόμα χειρότερα, την επόμενη μέρα για «να μείνει ο νόμος στα χαρτιά»!

Όμως οι εργαζόμενοι έχουμε δύναμη και το δείξαμε. Νιώθουμε αγανάκτηση και το φωνάξαμε. Όχι μόνο για το αντεργατικό νομοσχέδιο, αλλά και για όλη τη βάρβαρη πολιτική του συστήματος, που παράγει μόνο εξαθλίωση, καταστροφή και πόλεμο. Ενώσαμε τη φωνή μας με τον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, καταγγέλλοντας το έγκλημα των Τεμπών, και διαδηλώσαμε με τους χιλιάδες που κατακλύζουν τους δρόμους όλου του κόσμου απαιτώντας να σταματήσει η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Κάθε μέρα κι ένας νεκρός εργάτης!

Κάθε εβδομάδα, η λίστα των νεκρών εργατών μεγαλώνει. Μετά το 20χρονο παλικάρι στο Blue Star που σκοτώθηκε την πρώτη μέρα δουλειάς, ακολουθεί το όνομα 70χρονου οικοδόμου σε εργοτάξιο της Ελ Ντοράλντο στις Νέες Καρυές Λάρισας, ο οποίος στην κυριολεξία αναγκάστηκε να δουλέψει μέχρι θανάτου!

Ο εργάτης δούλευε για τα τελευταία του ένσημα ώστε να βγει στη σύνταξη, όταν επάνω στην σκαλωσιά έπαθε έμφραγμα και έπεσε. Λίγες μέρες μετά, πεθαίνει στο νοσοκομείο από τα τραύματα της πτώσης.

Από την πρώτη ως τη τελευταία μέρα στη δουλειά, κανείς δεν είναι ασφαλείς! Στα εργοστάσια, τους δρόμους, τα εργοτάξια, τα καράβια και τα τρένα, πάμε στην δουλειά και δεν ξέρουμε αν τελικά θα γυρίσουμε στο σπίτι!

Είναι η εγκληματική πολιτική της εργοδοσίας, για την οποία τα μέτρα ασφαλείας προσωπικού κοστίζουν. Είναι η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης που αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, τις ώρες ανελέητης δουλειάς, που περικόπτει τα ασφαλιστικά μέτρα.

Δεν αποδεχόμαστε τη πραγματικότητα που μας υπόσχονται και μας θέλει αναλώσιμα εργαλεία του κεφαλαίου. 

Δεν αποδεχόμαστε τον κυνισμό του πολιτικού προσωπικού της χώρας που τσακίζει κατακτήσεις αιώνων.

Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε!

Ταξική Πορεία

Λάρισα 27/9/2025

Ταξική Πορεία | Εργοδοτικά εγκλήματα χωρίς τέλος

2022: 104 νεκροί

2023: 179 νεκροί

2024: 149 νεκροί

1ο εξάμηνο 2025: 114 νεκροί…

Το πρώτο μισό του έτους κλείνει με ρεκόρ 20ετίας… Και μάλιστα, με τα τρία πιο πρόσφατα εργοδοτικά εγκλήματα να συνδέονται με τις καιρικές συνθήκες, αυτές για τις οποίες καμώνονται οι κυβερνητικοί και αυτοδιοικητικοί παράγοντες ότι είναι προετοιμασμένοι και έτοιμοι να συνδράμουν τον λαό. Ποια ήταν ακριβώς η «συνδρομή» του κρατικού μηχανισμού, όταν στις 27 και 28 Ιούνη δύο οικοδόμοι κατέρρεαν δουλεύοντας σε συνθήκες σκληρού καύσωνα; Και ποια ήταν ακριβώς η «συνδρομή» των επιτελείων, όταν στις 30 Ιούνη και με αέρα 9 μποφόρ, ένας εργάτης καταπλακωνόταν από μια μεταλλική στέγη;

Ο κρατικός μηχανισμός και το επιτελικό κράτος «συνέδραμαν» όπως «συνδράμουν» πάντα τους εργάτες και τις οικογένειές τους, όπως και τους υπόλοιπους 111 που έχασαν φέτος τη ζωή τους στη δουλειά και τις δικές τους οικογένειες, όπως και τις εκατοντάδες των δολοφονημένων από το κεφάλαιο εργαζόμενων όλα αυτά τα χρόνια. Με τον τρόπο, δηλαδή, που «συνδράμει» ένα εκμεταλλευτικό και απάνθρωπο σύστημα τον λαό και τους εργάτες, χωρίς να υπολογίζει ούτε την ίδια τη ζωή μπροστά στη διατήρηση και γιγάντωση των κερδών του, μπροστά στη διαιώνιση της κυριαρχίας του.

Η ραγδαία αύξηση των εργατικών τραυματισμών και θανάτων εμφανίζεται σε μια περίοδο που κυβέρνηση και ΕΕ υποτίθεται ότι… διασφαλίζουν -κι αυτοί- την ασφάλεια…

Στο πλαίσιο του νόμου 4808/2021, του νόμου Χατζηδάκη, εκτός από την εισαγωγή των νέων αντεργατικών θεσμών και την ευθεία επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων, κυρώθηκε η Διεθνής Σύμβαση Εργασίας 187 για την προώθηση της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία. Η σύμβαση αυτή, υποτίθεται ότι αναγνωρίζει μεν τη σπουδαιότητα της ασφάλειας στην εργασία, χωρίς να αποφεύγει δε την ανοιχτή ομολογία ότι «[...] οι τραυματισμοί, οι επαγγελματικές ασθένειες και οι θάνατοι κατά την εργασία ζημιώνουν την παραγωγικότητα και την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη [...]» Και δεν «ζημιώνουν», ας πούμε, την ανθρώπινη ζωή… Η κύρωση της Σύμβασης 187 στη χώρα μας κατόρθωσε, λοιπόν, να καλύψει τις σχετικές υποχρεώσεις μας ως χώρα-μέλος της ΕΕ, για τα ζητήματα της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία και, έκτοτε… αυξήθηκαν ραγδαία τα τραγικά δυστυχήματα/εγκλήματα σε χώρους εργασίας…

Μπορούμε να φανταστούμε τι είναι αυτό που έχουμε μπροστά μας, εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τις αντίστοιχα υπερήφανες δηλώσεις της υπουργού Εργασίας, Ν. Κεραμέως, για το νέο επικείμενο νομοσχέδιο. Αυτό που, για μια ακόμη φορά, θα διευθετεί τον χρόνο εργασίας και θα δίνει το «δικαίωμα» στους εργαζόμενους να δουλεύουν έως και 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη… Σε τι μεταφράζονται οι 13 ώρες δουλειάς στις συνθήκες καύσωνα της 27ης και 28ης του φετινού Ιούνη ή στις συνθήκες θυελλωδών ανέμων της 30ης; Και με δεδομένο ότι πρακτικά ΔΕΝ θα απαιτείται η συμφωνία του εργαζόμενου και ότι εάν και εφόσον υπάρξουν οδηγίες για περιορισμό της εργασίας λόγω καιρικών συνθηκών θα είναι ουσιαστικά προαιρετικές για την εργοδοσία; Σε τι μεταφράζονται οι 13 ώρες δουλειάς στις συνθήκες που η «ασφάλεια και υγεία στην εργασία» έχουν λεπτομερέστατα περιγραφεί και μεγαλοπρεπώς τσαλαπατηθεί από το κεφάλαιο, την κυβέρνηση την ΕΕ; Σε τι μεταφράζεται η πολιτική τους;

Η πολιτική τους είναι αντεργατική, είναι αντιλαϊκή, καταργεί κάθε απομεινάρι δικαιώματος. Αλλά είναι και ανοιχτά δολοφονική! Θέλει οι εργάτες να είναι εργαλεία στα χέρια των εργοδοτών, ο λαός και οι εργαζόμενοι να δίνουν μέχρι και τη ζωή τους για την κερδοφορία του κεφαλαίου. 

Για τον λαό και τους εργαζόμενους είναι όρος ζωής η αντίσταση στην επίθεση, η υπεράσπιση του 8ωρου, η διεκδίκηση του δικαιώματος σε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Να μην αφήσουμε τις ζωές μας στα χέρια τους! 

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας για το κλείσιμο της ΣΥΡΜΑ!

Ανακοινώθηκε την Τετάρτη 4/9/24 η απόφαση της διοίκησης της γερμανικής μονοπωλιακής Continental για λουκέτο στη θυγατρική της ΣΥΡΜΑ ΑΕ (εταιρία παραγωγής συρματόσχοινων) όπου εργάζονται 70 εργάτες και εργαζόμενοι!

8 χρόνια πριν, η Continental είχε βάλει λουκέτο στoν ΙΜΑΣ στο Βόλο όπου εργάζονταν 140!

Ξένο και ντόπιο κεφάλαιο κερδοσκοπούν στηριζόμενοι στην κυριαρχία τους επάνω στον κόσμο της δουλειάς, εκμεταλλεύονται τους εργάτες και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας και καλύπτονται πολιτικά και νομικά από τις εκάστοτε κυβερνήσεις τους. Κι όταν πια  η κερδοφορία τους δεν καλύπτει τις στοχεύσεις τους απλά βάζουν λουκέτο!

Μετά το κλείσιμο της ΚΟΝΤΙ (θυγατρική της Arcelormittal) και του τοπικού εργοστασίου της Coca-Cola, ήρθε η σειρά του ΙΜΑΣ και τώρα η ΣΥΡΜΑ! Το κλείσιμο του ενός εργοστασίου μετά το άλλο στην περιοχή μας, πέταγμα τόσων εργατών από την παραγωγή στην ανεργία αποτελεί χτύπημα για την εργατική τάξη της περιοχής και όλης της χώρας!

Το δικαίωμα στη δουλειά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το δικαίωμα στη ζωή!

Απέναντι σε ένα σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση των εργαζόμενων και την καταπίεσή τους προκειμένου να κερδοσκοπεί ανενόχλητο, δεν υπάρχει καμιά άλλη απάντηση πέρα από αυτή του μαζικού ανυποχώρητου αγώνα. Της αντίστασης στις αντεργατικές μεθοδεύσεις της εργοδοσίας  - κυβέρνησης  και της διεκδίκησης του δικαιώματος στη δουλειά και τη ζωή!

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΣΥΡΜΑ Α.Ε.!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΑΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: Κάτω τα χέρια από την ψυχική υγεία - Αγώνας ενάντια στο νέο νομοσχέδιο

Τα μέσα του καλοκαιριού διάλεξε η κυβέρνηση να καταθέσει για διαβούλευση και ψήφιση το νομοσχέδιο - οδοστρωτήρα για την ψυχική υγεία και την απεξάρτηση. Και γιατί όχι άλλωστε; Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία είναι που επιλέγει προσεκτικά τον χρόνο στον οποίο θα κλιμακώσει την επίθεσή της. Οι ψυχικά ασθενείς άλλωστε καθώς και οι κάθε είδους εξαρτημένοι ήταν πάντα για το σύστημα ασθενείς γ’ κατηγορίας, σχεδόν «φύρα», οπότε καμιά εντύπωση δεν κάνει στους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ το νέο νομοσχέδιο, το οποίο κι αυτό εντάσσεται στο «ΝΕΟ ΕΣΥ».

Για τους εργαζόμενους, οι συνθήκες δουλειάς γίνονται πολύ χειρότερες. Στο νομοσχέδιο γίνεται λόγος για μετακινήσεις προσωπικού άμεσα, ενώ η νέα οργανωτική δομή που προβλέπεται χτυπάει τα εργασιακά δικαιώματα, έχοντας στο στόχαστρο το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ. Πρόκειται για τμήμα και συνέχεια της πολιτικής απολύσεων και διατήρησης των επισφαλών σχέσεων εργασίας και τη μετατροπή των ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ που επιχειρείται στο πλαίσιο των διακηρύξεων του «ΝΕΟΥ ΕΣΥ», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εργασιακές σχέσεις.

Με πρόσχημα λοιπόν την «ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» και τη λεγόμενη «αποασυλοποίηση» (τι ωραίος όρος; και ποιος δε θέλει άραγε να ήταν αλήθεια κάτι τέτοιο;) κλείνουν τα ψυχιατρικά νοσοκομεία ΨΝΑ και ΨΝΘ (το Δρομοκαΐτειο λόγω κληροδοτήματος δεν μπορούν ακόμα να το καταργήσουν), που νοσηλεύουν εκατοντάδες ασθενείς. Τι γίνονται οι ασθενείς;

ΒΟΛΟΣ | Ανταπόκριση από την απεργιακή διαδήλωση της 17 Απρίλη

 Με σχετική μαζικότητα πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στην πόλη, με εργαζόμενους και συνταξιούχους να συσπειρώνουν τα μπλοκ των σωματείων τους. Μετά από χρόνια και μετά την μαζική απεργία της 28 Φλεβάρη, για ακόμα μία φορά έγινε μία απεργιακή συγκέντρωση και μία ενιαία πορεία στους δρόμους της πόλης. Η συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας στηρίχθηκε κατά βάση από το Εργατικό Κέντρο Βόλου, τα σωματεία και φορείς του ΠΑΜΕ, οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστερά, εργατικά και φοιτητικά σχήματα, εκ των οποίων και η Ταξική Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις.

Πολύ μικρή έως ελάχιστη ήταν η παρουσία νεολαίας στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία. Όλη η προηγούμενη εβδομάδα έμεινε κενή από γενικές συνελεύσεις και καλέσματα που θα συνέδεαν τους αγώνες των εργαζομένων με την πάλη των φοιτητών. Την ίδια στιγμή, η εντατικοποίηση στους χώρους σπουδών που οξύνθηκε ασφυκτικά μετά την περίοδο των καταλήψεων, δεν επέτρεψε σε μεγάλο μέρος της φοιτητικής νεολαίας να κατέβει στο δρόμο.

Τόσο τα συνθήματα, όσο και οι ανακοινώσεις των διαδηλωτών ανεδείκνυαν την αναγκαιότητα συνέχισης του απεργιακού αγώνα για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, για συλλογικές συμβάσεις, για ασφάλιση και ανθρώπινους όρους εργασίας. Δεν έλειψαν αντιπολεμικά συνθήματα στη βάση της εμπλοκής της χώρας στα πολεμικά μέτωπα σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία, όπως και συνθήματα υπεράσπισης του λαού της Παλαιστίνης. Το κοινό μπλοκ της Ταξικής Πορείας και των Αγωνιστικών Κινήσεων προσπάθησε να αναδείξει την μάχη της αντίστασης στην πολιτική της εξάρτησης από την Ε.Ε. που τσακίζει εργασιακά και φοιτητικά δικαιώματα στο βωμό της κρίσης του συστήματος.

Ενώ η λαϊκή οργή οξύνεται μέσα σε συνθήκες μία ολομέτωπης επίθεσης από την πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου, ενώ οι φοιτητικές μάζες αγανακτούν μπροστά στην μαύρη προοπτική του παρόν και μέλλοντος που βιώνουν και τους υπόσχεται το σύστημα, είναι αναγκαιότητα να οργανωθούν πραγματικές ταξικές και λαϊκές μάχες. Με γενικές συνελεύσεις σε κάθε σωματείο και φοιτητικό σύλλογο, με μαζικές απεργίες σε κάθε χώρο δουλειάς και ζωντανές καταλήψεις σε κάθε σχολή, με κοινές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις εργαζομένου λαού και νεολαίας – να οικοδομήσουμε ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης! Να αγωνιστούμε μαζικά για τις κατακτήσεις που το σύστημα τσακίζει σε σπουδές-δουλειά-υγεία-ζωή.

ΒΟΛΟΣ | Κάλεσμα της Ταξικής Πορείας στην απεργιακή συγκέντρωση

 Η απεργία στις 17 Απρίλη να γίνει υπόθεση όλων των εργαζόμενων!

ΟΛΟΙ στην Απεργία στις 17 Απριλίου 

Πλατεία Ελευθερίας 10.30 π.μ.

28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΑΘΗΝΑ: 11:00 πμ στα Χαυτεία

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 10:30 πμ στη Καμάρα

ΠΑΤΡΑ: 10:30 πμ στο Εργατικό Κέντρο (προσυγκέντρωση στο Παράρτημα 10:00 πμ)

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 10:30 στο Εργατικό Κέντρο

ΞΑΝΘΗ: 11:00 πμ στην Κεντρική Πλατεία

ΗΡΑΚΛΕΙΟ: 10:00 πμ στην Πλατεία Ελευθερίας

ΧΑΝΙΑ: 10.30 πμ στην Πλ. Αγοράς

ΒΟΛΟΣ: 10:30 πμ στην Πλατεία Ελευθερίας

Ο μαζικός απεργιακός αγώνας, η μόνη πραγματική διέξοδος!

• Να διεκδικήσουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

• Να απαιτήσουμε να μπορούμε να ζούμε από μία δουλειά.

• Να υπερασπιστούμε τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα. Να παλέψουμε για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για ελεύθερο, ανεξάρτητο από το κράτος συνδικαλισμό.

• Να διεκδικήσουμε Δωρεάν Εκπαίδευση και Περίθαλψη για όλους, χωρίς προϋποθέσεις.

• Να αγωνιστούμε για την ανατροπή των νόμων Χατζηδάκη – Γεωργιάδη.

Δύο νέα εργοδοτικά εγκλήματα στη Μαγνησία! Να μη μετρήσουμε άλλο νεκρό εργάτη!

  

Αντίσταση και Πάλη για το δικαίωμα στη ζωή και τη δουλειά!

Ακόμη δύο νεκρούς της εργατικής τάξης μετρά η Μαγνησία από σήμερα το πρωί!

Ο πρώτος σκοτώθηκε στη Χαλυβουργία Ελλάδας, όταν η πρέσα του ελασματουργείου που καθάριζε μπήκε σε λειτουργία. Ο δεύτερος στο Τρίκερι, όπου ενώ καθάριζε το καρνάγιο από τις καταστροφές της πλημμύρας, το μηχάνημα που χειριζόταν εγκλώβισε το χέρι του και τον παρέσυρε με αποτέλεσμα να σκοτωθεί.

Για ακόμη μια φορά γίνεται αντιληπτό με τον πιο άγριο τρόπο, πως στο σύστημα που ζούμε και εργαζόμαστε οι ζωές μας όχι μόνο δεν είναι προτεραιότητα αλλά υπολογίζονται ως αναλώσιμα υλικά! 

Η κυβέρνηση της ΝΔ και σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας κάθε άλλο παρά νοιάζονται για το πώς τα βγάζουμε πέρα, για το αν διακινδυνεύουμε καθημερινά τη σωματική μας ακεραιότητα στους εργασιακούς μας χώρους. Την αδιαφορία τους για την ποιότητα ζωής και τους όρους εργασίας μας τη ζήσαμε όταν πνιγόμασταν, όταν καιγόμασταν, όταν μας έπνιγαν στα χημικά επειδή υπερασπιζόμασταν τα δικαιώματα μας! Τη βιώνουμε καθημερινά στις λασπωμένες γειτονιές και τις δουλειές μας.

Υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο και την εργοδοσία και βάζουν πλάτη για την ασύδοτη κερδοφορία τους σε βάρος των εργαζομένων. Για αυτό και ετοιμάζονται να νομιμοποιήσουν την εκτόξευση της εκμετάλλευσής μας με το νόμο Γεωργιάδη! 

Ένα νόμο που όχι μόνο δεν απαντά στα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων, αλλά ενισχύει την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευσή μας από την εργοδοσία. Με εργαζόμενους υπό δοκιμή και απλήρωτους,  που θα δουλεύουν 13 ώρες την ημέρα, 6 ή και 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς μέτρα και μέσα προστασίας! Όλα για το κεφάλαιο! Όλα στο κεφάλαιο!

Απέναντι σε μια πολιτική που άλλοτε μας καίει και άλλοτε μας πνίγει, μια πολιτική εγκληματική που προασπίζεται την κερδοφορία του κεφαλαίου σε βάρος της ζωής και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, να δυναμώσουμε την κατεύθυνση της Οργάνωσης, της Αντίστασης και της Διεκδίκησης! Να παλέψουμε για δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

ΝΑ ΜΗ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΝΕΚΡΟ ΕΡΓΑΤΗ!

ΚΑΤΩ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!

ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!

Βόλος, 17/9/2023

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: Νεκρός 31 ετών εργάτης στην Χαλυβουργία Βόλου

 ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΕΣ!

Ακόμη ένας νεκρός εργάτης! Ακόμη μια απώλεια για την εργατική τάξη. Αυτή τη φορά στο Βόλο, στη Χαλυβουργία, όπου εργάτης 31 ετών έπεσε από 20 μέτρα ύψος και κατέληξε νεκρός. Ο Ορχανλλί Ερλάντο, καταγόταν από την Αλβανία και δούλευε σε εταιρεία (άγνωστο ακόμη ποια) που είχε αναλάβει την επισκευή στέγης κτιρίου της Χαλυβουργίας. Μόλις όμως πάτησε σε κάποιο σαθρό σημείο της στέγης αυτό βυθίστηκε και ο εργάτης κατέληξε στο κενό. Προφανώς ούτε έλεγχος υπήρχε, ούτε επίβλεψη, ούτε στοιχειώδη μέτρα προστασίας.

Το δε Εργατικό Κέντρο Βόλου έβγαλε μια τυπική ανακοίνωση στην οποία (προσέξτε διατύπωση!) "αξιώνει την άμεση διευκρίνηση των συνθηκών και των αιτιών του θανατηφόρου δυστυχήματος από τις Ελεγκτικές Υπηρεσίες, με την έκδοση το γρηγορότερο δυνατόν, εμπεριστατωμένου πορίσματος" και "την απόδοση ευθυνών, σε όποιους αποδειχτεί πως τις φέρουν". Από ποιους περιμένει να του διευκρινίσουν τις συνθήκες; Δεν γνωρίζει ποιους βαραίνουν οι ευθύνες; Ούτε σκέψη φυσικά για κινητοποίηση!

Κι ενώ αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά ότι για το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, το ζήτημα της ασφάλειας και της προστασίας της ζωής μας αποτελεί κόστος που δεν θέλει και δεν προτίθεται να αναλάβει, αποδεικνύεται επίσης και η απροθυμία των συνδικαλιστικών ηγεσιών να αναλάβουν τις ευθύνες για την οργάνωση της εργατικής τάξης.

Χιλιάδες εργάτες εργάζονται καθημερινά υπό την απειλή της απόλυσης. Οι όροι εργασίας έχουν μετατραπεί σε κάτεργο με δουλειά ήλιο με ήλιο. Χωρίς συλλογικές συμβάσεις, χωρίς δικαιώματα, με εντατικοποίηση της εργασίας. Με το δικαίωμα στο συνδικαλισμό και την απεργία στην παρανομία. Καταργούν το 8ωρο και ψηφίζουν την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. Μια αντεργατική, βαθιά ταξική και άγρια επίθεση απέναντι στον κόσμο της δουλειάς που νομιμοποιεί και επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ για λογαριασμό ντόπιων και ξένων κεφαλαιοκρατών. 

Δεν πάμε στη δουλειά για να σακατευτούμε! Πόσο μάλλον για να μας γυρίσουν στα σπίτια μας μέσα στο κουτί! Εργαζόμαστε για να μπορέσουμε να ζήσουμε και όχι για να πεθάνουμε για τα κέρδη τους!

Τα μέτρα προστασίας στους εργασιακούς χώρους αποτελούν δικαίωμα! Δεν είναι ούτε προσφορά ούτε προνόμιο που αν θέλει η εργοδοσία το παρέχει. Είναι δικαίωμα και μάλιστα άρρηκτα συνδεδεμένο με το δικαίωμα στη ζωή! Οι κεφαλαιοκράτες όμως αναγνωρίζουν τις ζωές των εργατών σαν αναλώσιμα. Για αυτό και δεν θα μας χαρίσουν ποτέ τίποτα. Ό,τι κερδίσουμε θα είναι με τον μόχθο και την πάλη μας! 

Να μη θρηνήσουμε κανέναν άλλο νεκρό εργάτη!

Να οργανωθούμε! Να αντισταθούμε!

Να διεκδικήσουμε δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

Καμία ανοχή στην καθημερινή εργασιακή βαρβαρότητα!

Κανένας στη δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας!

Μαζικός αγώνας για ανθρώπινες συνθήκες ζωής και δουλειάς!

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα και τη ζωή μας! Δεν είμαστε εργαλεία για τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών!

Οι προκλητικές δηλώσεις του υπ. Εργασίας Γεωργιάδη για νομοθέτηση των 16 ωρών δουλειά τη μέρα αποκαλύπτουν τους ειλικρινείς πόθους της άρχουσας τάξης, των ιμπεριαλιστών και του πολιτικού προσωπικού που τους υπηρετεί. Με όπλο τις κεντρικές οδηγίες της ΕΕ, η οποία δήθεν ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των εργαζόμενων, προωθούν την πλήρη και «νόμιμη» διάλυση του 8ώρου και κάθε έννοιας ωραρίου. Κατεύθυνσή τους για τις εργαζόμενες μάζες, στην Ελλάδα και σε κάθε χώρα, είναι μια ζωή «αφιερωμένη» στην εκμετάλλευση απ’ τον εργοδότη. Διωγμένοι απ’ την εκπαίδευση όσο το δυνατό νωρίτερα, με «μαθητεία» και «πρακτική» απ’ τα παιδικά χρόνια. Με δεκαετίες δουλειάς χωρίς κανέναν περιορισμό ούτε στη διάρκεια ούτε στην ένταση, με μοναδικό σκοπό ύπαρξης την υπηρεσία στο αφεντικό. Με δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα, γιατί όχι και μέχρι το θάνατο, μ’ ένα βάρβαρο συνδυασμό εξοντωτικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και σύνταξης που δεν μπορεί να διασφαλίσει ούτε την επιβίωση. Το πρώτο νομοσχέδιο του υπ. Εργασίας σημαίνει την εκκίνηση νέας αντεργατικής επίθεσης, καθώς το σύστημα δεν μπορεί ν’ αρκεστεί στη βαρβαρότητα που επικρατεί ήδη στους χώρους δουλειάς.

Το κεφάλαιο εγκληματεί και όχι τα φυσικά φαινόμενα

 Εδώ και τρεις μέρες η φωτιά κατασπαράζει ό,τι βρει στο πέρασμά της. Καίγεται όλη η Ελλάδα. Σαρωνίδα, Κουβαράς, Καλύβια, Δερβενοχώρια, Μάνδρα, Μαγούλα βρίσκονται στο έλεος των μετώπων της φωτιάς που περικυκλώνουν την Αθήνα. Κατακαίγονται και οι τελευταίες ανάσες της Αττικής, αλλά το κεφάλαιο για άλλη μια φορά δεν κάνει βήμα πίσω από την αδηφάγα του φύση. Το κέρδος πάνω από όλα!

Σε περιοχές όπως η Μάνδρα και η Μαγούλα οι εντολές εκκένωσης δόθηκαν από το απόγευμα της 17ης Ιούλη. Σταδιακά και στις υπόλοιπες περιοχές. Η φωτιά πέρασε μέσα από κατοικημένες και βιομηχανικές περιοχές με άμεσο κίνδυνο να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Τα μέτωπα που συνεχώς αναζωπυρώνονται δημιουργούν αποπνικτική και επικίνδυνη ατμόσφαιρα. Το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης όμως δεν προβληματίζεται με τέτοιες λεπτομέρειες.

Αλληλεγγύη στους πληγέντες λαούς της Τουρκίας, της Συρίας και ιδιαίτερα της περιοχής του Κουρδιστάν!

Το ΚΚΕ(μ-λ) εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στους λαούς της Τουρκίας, της Συρίας και ιδιαίτερα της περιοχής του Κουρδιστάν για την μαζική απώλεια ανθρώπινων ζωών και τις καταστροφές που αντιμετωπίζουν από τους σημερινούς ισχυρούς σεισμούς στην περιοχές του Καχραμανμαράς, της Αλεξανδρέτας, των Αδάνων, του Ντιγιαρμπακίρ, της επαρχίας Ιντλίμπ κ.α. Εκφράζει την αλληλεγγύη του στους Τούρκους κομμουνιστές και επαναστάτες, στο αδελφό ΚΚΤουρκίας/Μαρξιστικό Λενινιστικό και σε όλες τις δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις στον αγώνα που δίνουν αυτές τις δύσκολες ώρες για τη διάσωση της ζωής χιλιάδων ανθρώπων που βρίσκονται παγιδευμένοι στα ερείπια και άστεγοι στους δρόμους. 

Όπως εύστοχα σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Παρτιζάν, ο σεισμός είναι ένα φυσικό γεγονός, αλλά η καταστροφή και οι θάνατοι είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών της εκμετάλλευσης, του κέρδους και της υποβάθμισης των συνθηκών στέγασης στον καπιταλισμό.

Για μια ακόμη φορά ένας σεισμός έρχεται να μας υπενθυμίσει πως η ανθρώπινη ζωή και η αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς αποτελούν υπέρτατο αγαθό και ανάγκη, ενάντια στους κάθε λογής πολεμοκάπηλους εθνικιστές, τους ιμπεριαλιστές και τους υποκινητές της έχθρας και του μίσους.

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τον ελληνικό λαό, τους εργαζόμενους και την νεολαία να εκφράσουν με κάθε πρόσφορο μέσο την αλληλεγγύη τους στους δοκιμαζόμενους λαούς της Τουρκίας, της Συρίας και ιδιαίτερα της περιοχής του Κουρδιστάν και να απαιτήσουν την επείγουσα μαζική αποστολή διεθνούς βοήθειας  για  την άμεση κάλυψη των αναγκών των πληγέντων.

Ανταπόκριση από την Απεργία της 9 Νοέμβρη

 Με πολύ καλή μαζικότητα περίπου 300 διαδηλωτών πραγματοποιήθηκε στον Βόλο απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της 9 Νοέμβρη. Συνθήματα ακούστηκαν ενάντια στην κυβερνητική πολιτική αλλά και ενάντια την γενικότερη, αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος της φτώχειας, της ακρίβειας και του πολέμου. Έγινε ξεκάθαρο ότι οι ταξικοί αγώνες και οι απεργίες των εργατών και του λαού οφείλουν να συνεχίσουν, να δυναμώσουν και να μαζικοποιηθούν.

Για ακόμη μία φορά πραγματοποιήθηκαν τρεις διαφορετικές συγκεντρώσεις. Η Ταξική Πορεία και το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχαν στην συγκέντρωση της Πλ. Ελευθερίες με την ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, το Εργατικό Κέντρο, την ΕΡΓΑΣ και το ΣΕΚ. Με μαζικό μπλοκ έκανε την εμφάνισή της και η κυβερνητική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, που παρέμεινε με τα καθιερωμένα αντι-ΝΔ συνθήματα... Η Ταξική Πορεία παρέμβηκε με πανό και το έντυπο περιοδικό της και το ΚΚΕ(μ-λ) μοίρασε πλατιά την ανακοίνωσή του.

Η σημερινή απεργία δεν πρέπει να αποτελέσει "τουφεκιά στον αέρα" όπως οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ έχουν εμφανώς προγραμματίσει. Πρέπει να ακολουθήσουν Γενικές Συνελεύσεις στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους και σε κάθε μαζικό χώρο που ο λαός ζει και εργάζεται.

9 ΝΟΕΜΒΡΗ - ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η εργατική τάξη, η νεολαία, συνολικά ο λαός βυθίζονται καθημερινά στην ανέχεια κάτω απ’ τα βάρη που φορτώνονται πάνω στις πλάτες τους. Ταυτόχρονα, αυτή η βίαιη  «προσαρμογή» (όπως ονομάστηκε απ’ τον Πέτσα) συμπληρώνεται από την απειλή ενός γενικευμένου πολέμου απ’ τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που οξύνονται συνεχώς με βάση των πόλεμο στην Ουκρανία. Ένας πόλεμος με τον οποίο η χώρα μας δένεται όλο και πιο πολύ, σέρνοντας το λαό σε επικίνδυνα μονοπάτια. Από τον καταιγισμό των διεθνών εξελίξεων η σταθερή μετάφραση στο εσωτερικό της εξαρτημένης Ελλάδας  από τις ΗΠΑ και την ΕΕ είναι η κλιμάκωση της επίθεση στο λαό.

Χίλιους λόγους και χίλια δίκαια έχουν οι εργαζόμενοι για να δυναμώσουν την αντίστασή τους. Να οργανώσουν την πάλη τους απέναντι σ’ αυτή την επίθεση.

Ο οδοστρωτήρας αυξήσεων και η έκρηξη του πληθωρισμού έχουν διαλύσει το λαϊκό εισόδημα.  Ακόμη και με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ στο φάσμα της φτώχειας βρίσκεται σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού. Λαϊκές οικογένειες αναγκάζονται να περιορίσουν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Παράλληλα είναι μπροστά μας ο κίνδυνος να παγώσουν εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια την ώρα που γεμίζουν οι τσέπες των καρτέλ της ενέργειας. Τα επιδόματα, οι «αυξήσεις» σε μισθούς και συντάξεις που τάζονται μήνες πριν «δοθούν» δεν είναι απλά σταγόνα στον ωκεανό της ακρίβειας. Είναι και η ομολογία ότι η κυβέρνηση της ΝΔ θα προχωρήσει την επίθεση στα λαϊκά στρώματα. Με «ανάλογα ταξίματα» ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να παραπέμψει τα ζητήματα σε ξαναζεσταμένες εκλογικές «λύσεις».

Η καπιταλιστική βαρβαρότητα των μισθών πείνας, της εντατικοποίησης της εργασίας, της μερικής-ελαστικής απασχόλησης, του κύματος απολύσεων, της  απληρωσιάς και των εργατικών «ατυχημάτων» είναι η πολιτική «όλα για το κεφάλαιο». Η αστική τάξη τσακίζει το σύνολο των εργατικών δικαιωμάτων για να εξασφαλίσει την αύξηση της κερδοφορίας της, έχοντας τις πλάτες του εκτρώματος του ν. Χατζηδάκη, των δικαστικών αποφάσεων, ενώ όπου αυτά δεν αρκούν την ωμή βία των ΜΑΤ. Το συνεχές χτύπημα στην απεργία στη Μαλαματίνα δείχνει το κλίμα τρομοκρατίας που επιδιώκει η κυβέρνηση να επιβάλλει.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες

Η απόφαση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ για απεργία μετά από δυο μήνες έχει στόχο να διαχειριστεί την οργή των εργαζομένων και να την εκτονώσει μέσω μιας απεργίας-τουφεκιά. Γι’ αυτό και παράλληλα μιλάει για διεκδίκηση «λελογισμένων αυξήσεων» δείχνοντας το βρώμικο ρόλο συμβουλάτορα που επιδιώκει να έχει λειτουργώντας για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Απ’ την άλλη, το ΠΑΜΕ δεν μπορεί να κρύψει πίσω από τις «ταξικές κορόνες» ότι σέρνεται πίσω απ’ τη ΓΣΣΕ και δεν παίρνει καμιά ουσιαστική πρωτοβουλία κλιμάκωσης.

Είναι άμεση ανάγκη η λειτουργία μαζικών συνελεύσεων στη βάση των σωματείων, πρωτοβουλιών και επιτροπών αγώνα, συζητήσεων συναδέλφων, για αγωνιστικές κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες διαδηλώσεις μέχρι τις 9 Νοέμβρη. Η μαζική εμπλοκή των εργαζομένων στην απεργία είναι βασικός όρος ώστε να μην είναι απλά μια απεργία-τουφεκιά, αλλά να προκαλέσει και δεδομένα για τη συνέχεια. Ακριβώς γιατί τα ζητήματα δεν μπορούν να απαντηθούν με μια απεργία. Το να βγουν ξανά οι εργαζόμενοι στο προσκήνιο των εξελίξεων με αγώνες και διεκδικήσεις είναι η μόνη διέξοδος!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΡΕΥΜΑ - ΚΑΥΣΙΜΑ - ΤΡΟΦΙΜΑ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Ο ν. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ!

ΚΑΤΩ Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ!

ΕΞΩ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ!