Γυναίκες του ΚΚΕ(μ-λ) | 8η Μάρτη: Οι γυναίκες του λαού αντιστεκόμαστε στην ανισοτιμία

Με τον λαό και τη νεολαία  παλεύουμε ενάντια

στον πόλεμο,  για δουλειά και ζωή με δικαιώματα

Η 8η Μάρτη θα μας θυμίζει πάντα τις εργάτριες της Νέας Υόρκης που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια απεργιακής διαδήλωσης στις 8 Μάρτη του 1857. Καθιερώθηκε ως ημέρα αφιερωμένη στον αγώνα της γυναίκας για ισοτιμία και χειραφέτηση, για ίσα δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή. Την φετινή 8η Μάρτη διαδηλώνουμε έχοντας στο μυαλό μας:

Τις 165 Ιρανές μαθήτριες που δολοφονήθηκαν όταν με πύραυλο χτυπήθηκε το σχολείο που φοιτούσαν. Παρά τις μεγαλόστομες φλυαρίες, οι ΗΠΑ δεν νοιάζονται για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των γυναικών του Ιράν ή οποιασδήποτε άλλης χώρας έχουν ως στόχο τους. Για όλους τους ιμπεριαλιστές, η γυναίκα απ’ τα λαϊκά στρώματα είναι εχθρός. Γιατί είναι εκείνη που θρηνεί τους νεκρούς της, που αγωνίζεται να σώσει τα παιδιά, τους γέροντες το λαό, που μάχεται ταυτόχρονα με την πείνα, τον βιασμό, το βάρος της διπλής της καταπίεσης, την προσφυγιά, τον θάνατο – και δεν σκύβει το κεφάλι. Είναι εκείνη που τότε πολέμησε στο ΕΑΜ, και σήμερα είναι μέλος της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Είναι εκείνη η μορφή που εμπνέει και δείχνει το δρόμο.

Τις 5 εργάτριες που κάηκαν στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Δούλευαν νύχτα χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας ώστε να φροντίζουν την μέρα τις οικογένειες τους. Η δολοφονία τους στο καμένο εργοστάσιο, κάνει πιο ξεκάθαρο από ποτέ πώς το μισό της εργατικής τάξης υπόκειται σε άγρια ταξική εκμετάλλευση με κόστος ακόμα και τη ζωή της – πως η οργή για τα εργοδοτικά εγκλήματα είναι επιτακτικό να γίνουν οργάνωση των εργατριών.

Τις εργαζόμενες μητέρες. Η ανυπαρξία βρεφικών και παιδικών σταθμών, τα ωράρια αυξάνονται, η κατάργηση επιδομάτων και αδειών καταλήγει στο δίλλημα «μητρότητα ή εργασία». Τις νέες εργαζόμενες. Ατέλειωτες ώρες σε δουλειές ανασφαλείς κι ελαστικές, πάντα με χειρότερους όρους από τους συναδέλφους τους. Απολύονται πρώτες, κακοπληρώνονται πρώτες, καλούνται πρώτες να δουλέψουν τις απλήρωτες υπερωρίες.

Τις γυναίκες που κακοποιήθηκαν. Όσο αυξάνεται η βία του συστήματος και η εξαθλίωση των ανθρώπων, τόσο αυξάνεται η βία κατά των γυναικών. Όταν η ζωή σε όλο και περισσότερα σπίτια γίνεται κόλαση, τα ονόματα στην λίστα των δολοφονημένων πολλαπλασιάζονται μήνα στο μήνα. Η κοινωνική βαρβαρότητα και το μπαλάκι της «ατομικής υπόθεσης» που το σύστημα έχει μετατρέψει την κακοποίηση – είναι εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να ξεριζωθούν από την συλλογική και μαζική πάλη για δικαιώματα, ζωή, χειραφέτηση και μια άλλη κοινωνία.

Την οργή για την προπαγάνδα κατά των αμβλώσεων και τον σκοταδισμό που περικυκλώνει τις γυναίκες. Σε κάθε άκρη του πλανήτη αλλά και συγκεκριμένα στη χώρα μας, λυσσάνε να απαγορεύσουν τις αμβλώσεις. Θέλουν να εξασφαλίσουν νέο αίμα για τα κανόνια των πολέμων, να μαστουρώσουν τις λαϊκές οικογένειες με φασιστικά δόγματα για πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια. Θέλουν να χτυπήσουν την ασφαλή και δωρεάν άμβλωση στα δημόσια νοσοκομεία και να ποινικοποιήσουν τις ελευθερίες των εγκύων γυναικών.

Έχουμε να παλέψουμε σε πολλά μέτωπα για να ανατρέψουμε τους όρους της διπλής καταπίεσης που βιώνουμε, για να κερδίσουμε τη χειραφέτησή μας. Απέναντι είναι ένας εχθρός: το σύστημα και οι μηχανισμοί του. Οι γυναίκες είναι το μισό του λαού που γονατίζει από τη φτώχεια! Είναι το μισό των εργαζόμενων που δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας! Είναι το μισό της νεολαίας που τρομοκρατείται καθημερινά και προορίζεται να γίνει κρέας στα κανόνια! Τολμούν να μιλούν για ισότητα με τον τελευταίο νόμο για αλλαγές στο στρατό και τις θητείες, όπου προβλέπεται και στρατολόγηση γυναικών. Σε καμία περίπτωση, την ισότητα δεν θα τη δώσει το σύστημα. Θα κερδηθεί μέσα από αγώνες. Με συνεπή συμμετοχή στο κίνημα, όπου σημειώνεται η πρώτη ρήξη με όλους εκείνους τους ρόλους που κρατούν την γυναίκα πίσω.

Η φετινή 8η Μάρτη τιμάται σε συνθήκες προετοιμασίας του 3ου παγκόσμιου πόλεμου. Καθημερινά ΗΠΑ και Ισραήλ βομβαρδίζουν το Ιράν. Ταυτόχρονα, η κρεατομηχανή της Ουκρανίας μαίνεται. Οι ιμπεριαλιστές μοιράζουν τον πλανήτη με το αίμα των λαών και απειλούν με πυρηνικό ολοκαύτωμα. Μπροστά στους λαούς που σφαγιάζονται, δεν μπορεί και δεν θα μείνουμε άφωνες. Δεν θα περιμένουμε να έρθει η σειρά μας. Μέσα στους λαϊκούς αγώνες που πρέπει να ξεδιπλωθούν άμεσα, να παλέψουμε συλλογικά ενάντια στον πόλεμο, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για ισοτιμία και χειραφέτηση, χωρίς εκπτώσεις σε διεκδικήσεις, για τη ζωή που μας αξίζει.